Τρυφερότητα

 

Βλέπω μία όμορφη, ή όχι και τόσο όμορφη κοπελίτσα. Και το μόνο που θέλω να κάνω είναι να την πάρω μια μεγάλη αγκαλίτσα. Και να την φιλήσω παντού στο πρόσωπο και στο κορμάκι της. Μου ζητάει να την δαγκώσω στο στήθος δυνατά. Αλλά εγώ αρνούμαι και την πιπιλάω μαλακά αντ’ αυτού.

 

Βλέπω μια γλυκιά γυναίκα να κάθεται και να διαβάζει ένα βιβλίο, και θέλω να της πω, ένα ειλικρινές και τόσο μα τόσο τρυφερό σ’ αγαπώ.

 

Τρελαίνομαι για εκείνα τα γλυκούλικα, μικρόστηθα και τρυφερά κοριτσάκια. Αυτές τις Κινεζούλες και τις πολύ λευκές Γιαπωνεζούλες. Με τα σχιστά καστανά ματάκια και το αδύνατο κορμάκι. Με τα μεσαία ή λεπτούτσικα χειλάκια. Το πλούσιο καστανό μαλλί και αυτή τη φοβερή γλύκα και το νάζι που πάντα με άφηνε ξερό σαν άντρα.

 

Αυτές οι ξανθές Ρωσιδούλες που είναι σωστές ζωγραφίτσες. Αλλά και Ελληνίδες που συνδυάζουν τη γλύκα της Μεσογείου με την αγριάδα μιας πολύ αγαπησιάρας, αλλά και τρυφερής, αφέντρας. Μετά οι μακροπρόσωπες καστανές Αγγλιδούλες, με τα μεγάλα στρογγυλά καστανά ματάκια, που κοιτούν όλο αθωότητα και ειλικρίνεια τον μεγάλο κόσμο.

 

Γυναίκες πιτσιρίκες, όλο αυθορμητισμό και ζωηράδα. Αλλά και γυναίκες ώριμες και δυνατές. Γυναίκες με αθλητικά – δυνατά κορμιά, πολύ απλά ντυμένες. Ή αδυνατούλες, ντυμένες με ένα απλό T-shirt και τζιν. Ή και παχουλούλες γεμάτες χυμούς της ζωής.

 

Το τόσο μαλακό και απαλό δερματάκι της με τρελαίνει. Αχ, αυτό το δέρμα της Χριστέ μου! Γιατί το έφτιαξες τόσο μαλακό Θεέ μου. Αχ, γιατί; Για να κάνουμε σαν τρελοί οι άντρες; Αχ! Θέλω με πάθος το μικρό και τόσο ευαίσθητο στήθος της.

 

Θέλω να την φιλήσω πολύ τρυφερά στα χειλάκια και την πλατούλα της. Η μυρωδιά του κορμιού της και το άρωμά της με τρελαίνει. Ποθώ να με βασανίσει γλυκά. Να με κάνει να την θέλω σαν τρελός! Θέλω να της κάνω απαλό μασάζ και να τη φιλάω στο κορμάκι της για ώρες.

 

Λαχταρώ να της πω: Κουκλίτσα μου εσύ. Γλυκό μου κουνελάκι. Αχ, λιώνω για σένα μωράκι μου. Πάρε με στη ζεστή αγκαλίτσα σου και κάνε με ότι θες. Φίλησέ μου το τρυφερό λαιμουδάκι. Πες μου ότι μ’ αγαπάς κι εσύ, γλυκούλα μου.

 

Αυτή είναι λοιπόν η γυναίκα, η γυναικούλα, το κοριτσάκι, η κοπελίτσα, η γκομενίτσα, η γκόμενα, το μωρό, το κουνελάκι. Ένα υπέροχο, τρυφερό και μαλακό πλάσμα. Έτοιμο να με τρελάνει, ανά πάσα ώρα και στιγμή. Έτοιμο να με στείλει στον έβδομο ουρανό αλλά και στα Τάρταρα. Η απόλαυσή της και η χαρά της είναι η δική μου χαρά και ηδονή. Και θα είναι έτσι ως το τέλος του χρόνου…

Η δύναμη της αγάπης

Οι γυναίκες έχουν την μοναδική ικανότητα να μας γαληνεύουν την ψυχή και να μας κάνουν να νοιώθουμε ολοκληρωμένοι και όχι μισοί άνθρωποι... κοντά τους. Είναι σαν το νερό που σβήνει την φωτιά της ψυχής, μιας ψυχής που δεν βρίσκει γαλήνη πουθενά παρά μόνο στην τρυφερή αγκαλιά μιας γυναίκας και εκεί ο άνδρας γίνεται πάλι παιδί και ξεχνάει τα βάσανά του, μέχρι την επόμενη αγκαλιά.

Ο άνδρας συμβολίζει την μαχητικότητα, την παρόρμηση, την ανάγκη για δύναμη και επιθετικότητα, ενώ η γυναίκα συμβολίζει την αμυντική στάση, την τρυφερότητα, την μητρότητα, την καλή επικοινωνία και την ανάγκη για περίθαλψη των πληγωμένων από τον πόλεμο και την σκληρή ζωή αρσενικών. Ο άνδρας είναι φτιαγμένος για να πολεμάει, η γυναίκα για να φροντίζει τα παιδιά τους και να τον μαλακώνει από την σκληρότητα του πολέμου και του καθημερινού αγώνα που ούτε η σκληρή αντρική ψυχή δεν αντέχει να ζει και που τον τραυματίζει ψυχικά. Τουλάχιστον έτσι λένε τα κλασικά πρότυπα άνδρα – γυναίκας.

Βέβαια στην σύγχρονη εποχή όλα αυτά έχουν αλλάξει πολύ και τώρα πια αγωνίζονται σαν σκυλιά και οι γυναίκες, όμως φαίνεται ότι παρά την μεγάλη ευαισθησία τους και την απαλότητα της ψυχής που τις διακρίνει αντέχουν πολύ περισσότερο από ότι νομίζαμε εμείς οι άντρες και το ποιος είναι τελικά το ισχυρό φύλο τίθεται πλέον υπό μεγάλη αμφισβήτηση. Παλιά το να πεις τη φράση "γυναίκα – αθλήτρια" ήταν κάτι σαν ανέκδοτο, τώρα πια είναι μία πραγματικότητα που τη ζούμε και την απολαμβάνουμε κάθε μέρα.

Ίσως οι γυναίκες να μας έχουν ήδη ξεπεράσει σε δύναμη και αντοχή, ίσως να ήρθε ο δικός τους καιρός και ο δικός μας να έχει πια περάσει, όμως όπως και να έχει και όποιος και να είναι ο δυνατότερος σε ψυχή και σε σώμα πάντα θα χρειαζόμαστε πολύ ο ένας τον άλλον και αυτό είναι κάτι το υπέροχο και κάτι που μας κρατάει μαζί, έστω και αν οι σχέσεις περνάνε μεγάλη κρίση. Η κρίση αυτή θα περάσει και θα ζήσουμε και πάλι αρμονικά μαζί...

Γιατί ένας άνδρας μόνος του δεν είναι τίποτα, όπως και μια γυναίκα μόνη της δεν είναι τίποτα, μόνο μαζί γίνονται η δύναμη που νικάει τα πάντα. Αυτό ακριβώς ήταν και το μήνυμα της τριλογίας Matrix. Ότι δηλαδή η αγάπη μεταξύ των ανθρώπων (και όχι μόνο των δύο φύλων) νικάει και τον πιο σκληρό δαίμονα και τον στέλνει στα Τάρταρα. Και πάλι ο Χριστός τα έχει πει όλα και εμείς απλώς προσπαθούμε να αγαπήσουμε τον κόσμο γύρω μας και όχι να τον μισούμε.

Η αλήθεια είναι ότι και το μίσος, η ζηλοφθονία, το κακό έχει τις δικές του δυνάμεις, αλλά μπροστά στο φως της αγάπης, του έρωτα, της αληθινής φιλίας όλοι οι δαίμονες τρέμουν και οι σκοτεινές τους δυνάμεις ξεθωριάζουν και υποτάσσονται μπροστά στο άπλετο φως που ρίχνει η αγάπη στις ψυχές των ανθρώπων. Με λίγα λόγια, κάποτε τα "παιδιά των λουλουδιών" τα είπαν όλα: Κάντε έρωτα και όχι πόλεμο. Ο πόλεμος παίρνει την ζωή, ο έρωτας δίνει περισσότερη ζωή και σε αναγεννά πιο ισχυρό, πιο γεμάτο, τελικά... ανίκητο μπροστά στο κακό που τρέπεται σε φυγή μην μπορώντας να αντέξει την κατώτερή του φύση.