Showing posts with label Ερωτικά ποιήματα. Show all posts
Showing posts with label Ερωτικά ποιήματα. Show all posts

Thursday, October 19, 2023

Μάγισσα Κίρκη




 

Ω Μάγισσα – Θεά. Εσύ, που δεν φοβάσαι, ούτε θεούς ούτε δαίμονες. Έρχομαι κουρασμένος και αδύναμος στα πόδια σου.

 

Μάθε με μάγισσα, την αρχαία τέχνη σου. Κάνε με έναν πανίσχυρο Μάγο. Στο πλευρό του έρωτά σου.

 

Ω Κίρκη. Με παρέσυρε το πάθος, για το κορμάκι σου, το τρυφερό. Άσε τον εαυτό σου ελεύθερο, να γίνουμε, οι δυο μας, μια πυρκαγιά. Μαζί, ενωμένοι, ισχυροί, σαν αθάνατοι Θεοί.

 

Σου υπόσχομαι Μαγισσούλα μου, αιώνια πίστη. Μάγεψέ με εσύ, και δεν θα φύγω ποτέ, από πλάι σου.

 

Το σπαθί μου, το κομμάτιασες, με τα αέρινα, κοριτσίστικά σου, νάζια. Μου πήρες, όλη μου, την αντοχή. Ξεκούρασέ με, ανίκητη μάγισσα της φωτιάς.

 

Μάθε με τη ζωή, τα άστρα και την αθανασία. Μάγισσα Κίρκη, τα καστανά σου γλυκά ματάκια, μού έχουν κλέψει την καρδιά, μια για πάντα. Ω Κίρκη, ποιος φτωχός θνητός, να μπορέσει να σού αντισταθεί, στ’ αλήθεια;

 

Είσαι η αφέντρα της καρδιάς μου. Η Πριγκίπισσα του χάρτη μου. Ω Κίρκη να σε ξεχάσω δεν μπορώ. Θεϊκή ομορφιά μου, σε παρακαλώ, λύσε τα μάγια, χάρισέ μου, την πολύτιμη, ελευθερία μου. Και τότε, θα με έχεις, για πάντα.

 

Δέξου με και πάλι στην απαλή αγκαλίτσα σου. Κάνε με, το τρυφερό, γουρουνάκι σου. Αχ Μάγισσά μου αγαπησιάρα, σ’ αγάπησα πολύ. Τώρα, τόσο μακριά, από το υπέροχο, νησί σου. Ο βαθύς πόνος, κυβερνά, το μυαλό μου.

 

Monday, August 17, 2020

Μια αγάπη για τον χειμώνα



Όταν έξω στα βουνά, πέφτει το χιόνι του Δεκέμβρη. Εμείς οι δυο θα καθόμαστε στο ζεστό σπιτάκι μας, να χουχουλιάζουμε. Και να κάνουμε, πολύ τρυφερό, γούτσου – γούτσου.


Ναι, κουκλίτσα μου, κουκλίνα, γλυκούλα, γλυκουλίνα μου. Θα σε πάρω αγκαλίτσα, και το ζεστό σου κορμάκι, θα το χαϊδέψω, μέχρι να σε πάρει, ο γλυκός ύπνος του Μορφέα.


Θα σου χαρίσω όσα φιλιά και χάδια ποθούσες ποτέ. Φιλάκια στο απαλό λαιμουδάκι σου, χάδια στην πλατούλα σου. Χάδια στα μικρά και τόσο όμορφα, ευαίσθητα, στηθάκια σου. Φιλιά σε όλο σου το καυτό, κοριτσίστικο, σωματάκι.


Μικρούλα μου, κοντούλα μου, κουκλίνα. Είσαι όλο νάζι και όλο γλύκα! Σε αγαπώ πολύ, κουνελίτσα, κουνελίνα μου.

Sunday, September 1, 2019

Μικρή μου Ασία

Όμορφή μου μικρή Ασιάτισσα. Μικρόσωμη Ασιάτισσα. Ήρθες από μίλια μακριά. Ήρθες για μια νύχτα μόνο. Μια νύχτα με άγχος και τρέμουλο στα χέρια μου. Όμως εσύ πήρες μακριά τον πόνο. Μου χάρισες την απέραντη καλοσύνη σου.

Την ατέλειωτη γλύκα σου. Μου είπες το όνομά σου. Μα ποτέ δεν το συγκράτησα. Δεν ήπιες καθόλου. Ούτε έφαγες. Μόνο μπάνιο ήθελες. Εγώ δεν κατάλαβα. Όμως εσύ με κατάλαβες. Με φρόντισες όσο δεν έπρεπε. Από τους δυο μας μάλλον εγώ ο εγωιστής. Εγώ δεν κατάλαβα. Την τρυφερή ψυχή σου. Όχι εγκαίρως.

Το γλυκό άρωμά σου έμεινε πάνω μου. Για μέρες. Ήσουν η πρώτη, αλλά και η πιο ευαίσθητη. Αυτή που θα θυμάμαι για πάντα. Έφυγες πολύ γρήγορα. Κι εγώ έμεινα πίσω. Στο άδειο σπίτι. Με τις αναμνήσεις μου. Ακόμα σε θυμάμαι. Τόσα χρόνια μετά. Μικρή μου, όμορφή μου, μακρινή Ασιάτισσα. Να είσαι καλά, όπου κι αν πας και ότι κι αν κάνεις. Αντίο σε σένα.

 Σας ευχαριστώ για τον χρόνο σας.

Ένα Μάτριξ

Δικιά μου όλη η βαριά ευθύνη. Η ευθύνη της αποτυχίας πάντα βαραίνει πιο πολύ τον άνδρα. Η γυναίκα ποτέ δεν φταίει. Ποτέ δεν πρέπει να φταίει.

 

Αλλά στο σεξ, πάντα φταίνε δύο. Το πρόβλημά σου, γίνεται και δικό της. Πρέπει να τα καταφέρω, αλλά δεν ξέρω το πώς. Πρέπει, γιατί στο τέλος είναι πιο γλυκά εκεί.

 

Αλλιώς, δεν θα της πεις ποτέ, το ευχαριστώ. Θα φύγει γρήγορα, σαν το αποδημητικό πουλάκι κι αυτή.

 

Τόσο γρήγορα, που θα σε πονέσει, η απότομη απουσία της. Η απουσία της τρυφερής αγκαλιάς, στο τέλος μιας, ολοκληρωμένης, σχέσης.

 

Αχ, δύσκολες οι σχέσεις, δύσκολο και το σεξ. Δύσκολη ζωή. Αλλά πρέπει να τα καταφέρω. Όπως πάντα τα κατάφερνα στο τέλος. Ίσως και να είναι πιο εύκολο απ’ ότι φαντάζομαι. Είναι όλα στο μυαλό, όπως λένε.

 

Όλα είναι ένα Μάτριξ. Ένας εφιάλτης που σε παγιδεύει. Που δεν μπορείς να ξυπνήσεις από αυτόν. Μα, έχω πάρει ήδη, το κόκκινο χαπάκι του δασκάλου μου. 


Άρα, σύντομα, ο εφιάλτης θα περάσει. Θα ξυπνήσω και θα αναδυθώ και πάλι νικητής. Νικητής και στον έρωτα, όπως σε τόσα άλλα. 


Δείτε την αφήγηση αυτού του ποιήματος από εμένα στο YouTube.Σε περίπτωση που προτιμάτε να ακούτε, παρά να διαβάζετε τα κείμενά μου.

 

Σας ευχαριστώ για τον χρόνο σας.

Δεν είσαι

Αφήσαμε και οι δυο μας το πάθος να μας παρασύρει σαν ένα μεγάλο κύμα. Ανταλλάξαμε λόγια πολύ – πολύ τρυφερά. Λόγια έρωτα.

Θα μπορούσαμε να είμαστε μαζί για καιρό. Η ειλικρίνειά σου κόστισε πολύ για εμάς. Δεν σε ήθελα έτσι. Αλλιώς σε φαντάστηκα και αλλιώς σε είδα. Σε φαντάστηκα σαν ένα άγριο άλογο. Παρορμητική και παθιασμένη σαν τη φωτιά.

Ποιός από τους δυο μας φταίει που δεν είμαστε τώρα μαζί; Μία χαζή αντρική κουβέντα μου ήταν αρκετή για να με πληγώσεις. Ακόμα θυμάμαι τα τρυφερά λόγια. Το πάθος μας. Το πόσο καλά ταιριάζαμε. Αλλά εσύ τα χάλασες όλα. Τα όνειρά μας. Τα πέταξες όλα στο άγριο κύμα του σκληρού Ωκεανού.

Και σε πήρε η θάλασσα. Εγώ ήμουν το βουνό και εσύ η θάλασσα. Κρίμα. Πληγώθηκα τόσο εκείνη τη στιγμή που δεν θυμάμαι το όνομά σου πια. Θέλω να θυμάμαι μόνο το πάθος μας, την τρυφεράδα μας. Ήμασταν και οι δυο νέοι. Λάθος πάνω στο λάθος καταλήξαμε ως εδώ. Στο απόλυτο κενό, στο υπαρξιακό τίποτα, στο σκοτάδι του σώματος και της ψυχής μας.

Όχι, δεν θα γίνουμε ποτέ ένα. Το γιν – γιανγκ μας δεν θα βρει ποτέ το νερό της Κινέζικης πηγής για να δροσιστεί. Με πλήγωσες πολύ, αλλά δεν σου κρατώ κακία. Κρατώ μόνο το πάθος και την παρόρμηση και των δυο μας. Αυτό επιλέγω να θυμάμαι. Δεν ξέρω, δεν μπορώ να ξέρω τι θυμάσαι εσύ, ζεστό γυναικείο πλάσμα. Αν θυμάσαι τίποτα. Αμφιβάλλω πολύ, αλλά ελπίζω ακόμα.

Ελπίζω να κράτησες ένα κοχύλι κι από μένα. Ένα τόσο δα κοχυλάκι. Από έναν άντρα που έκαψες με τη φωτιά σου. Άθελά σου ή ηθελημένα. Ποτέ δεν θα το μάθω. Ποτέ δεν προχωρήσαμε πιο πέρα γλυκιά μου. Αντίο θερμό, τρυφερό πλάσμα. Χάσου στην αγκαλιά του Ποσειδώνα, στην αγκαλιά της θάλασσας.